1e drie-dagen-tocht: Rolde - Terhorst


Klik door naar de feiten en cijfertjes van deze tocht.
Hier staat - op Youtube - een korte video over dit gedeelte van de tocht.

20 januari 2011: Rolde - Amen

"Er is een arabisch spreekwoord," zei mijn oom in de auto op weg naar Rolde, "dat zegt dat de menselijke geest niet sneller kan reizen dan een kameel."
Als je met de auto, de trein of het vleigtuig reist, dan ben je met je bewustzijn nauwelijks op de plaats waar je bent, maar waarschijnlijk in gedachten nog op de plaats waar je vandaan komt, of alvast bij je bestemming. Nou is het niet zo, dat lopen je vrijwaart van elders vertoevende gedachten, maar het is in ieder geval makkelijker om jezelf weer terug in het hier en nu te roepen als je in een 'kamelentempo' gaat.

We dronken een kop koffie, we namen afscheid en ik bleef nog even bij het hunebed om de rust op me in te laten werken. En dan dat moment van de eerste dertig, veertig meter! Weggaan van hier en tegelijkertijd de eerste stappen zetten op een nieuw pad... ik ben me intens bewust van iedere pas en van het unieke van dit moment.

De tocht van vandaag - dit was het dan, m'n eerste dag - was onvoorstelbaar mooi. De herten springend over de heide, de vlucht spreeuwen in vliegensvlugge eensgezindheid en de konijnen grazend op het veldje bij de trekkershut, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Wat nou als ik niet het besluit had genomen om te gaan, dan was ik hier nu niet geweest, dan had ik dit allemaal niet gezien!

De wereld is vol wondermoois en ik heb de tijd om ervan te genieten...


21 januari 2011: Amen - Westerbork

Hoe kan ik vertellen hoe magisch het geluid is van een koppel zwanen dat over een heideveld vliegt?

De groetende mensen onderweg, de zwanen die meevliegen, het paard dat zich laat aaien, de radio die ergens aanstaat waar ik koffie ga drinken en toevallig een nummer laat horen dat me erg dierbaar is: ik heb het gevoel dat ik steeds word verwelkomd, waar ik ook ben.

De meeste mensen vragen 'hoeveel kilometer heb je gelopen?'. Terwijl de vraag 'wat heb je onderweg gezien?' eigenlijk veel interessanter is.

Ik probeer een ritme voor n de tocht te krijgen. Spullen uitpakken, logboek bijwerken, schoenen schoonmaken, douchen, route voor de volgende dag doornemen, meditatie-oefening doen, eten. Ik heb nog geen idee in welke volgorde dit het handigst is om te doen.

Vandaag heb ik gelopen van half tien tot half drie, met een pauze van iets meer dan een half uur. Ongetraind als ik ben, is dat voor nu prima te doen. Er zijn ruim uitbouwmogelijkheden en minder dan dit hoeft echt niet.

Wat losse observaties:

  • Maak je schoenen schoon vrdat het donker is. Dan zie je wat je doet.
  • Het heeft geen zin om de tocht gelijk te beginnen met een bodyscan. Het eerste stuk is vaak route-gedoe. Iets later is het rustiger en zit je meer 'in de loop'.
  • Van qigong warm je op als je het koud hebt. Prima manier om je spieren op te warmen en je geest wakker te krijgen.
  • Oploskoffie is handig, thee is nog handiger. Zoetjes zijn een superoplossing; qua smaak is het vergelijkbaar met suiker, maar het neemt veel minder ruimte in beslag en weegt ook veel minder.
  • M'n pelgrimsstok is wel degelijk handig... vooral bij modderige stukken en halfbevroren plankjes over sloten.
  • Twee pennen is cht genoeg.
  • De landkaart is nergens voor nodig. Het is wel handig om van stopplaatsen een google-plattegrondje te hebben.


22 januari 2011: Westerbork - Terhorst

Zoals de Drentenaren zeggen: "De ne dag ruk naor lodderein, de aander naor siepels." (De ene dag ruikt naar parfum, de ander naar uien)
Dit was zo'n uien-dag, tot ik dat prachtige boekje met Drentse wijsheden tegenkwam. En een land, zo mooi als Drenthe, daar moeten ze volgens mij behoorlijk wijze dingen bedacht hebben.
Wat geblader in het boekje, als ik eenmaal in de trein op weg naar huis zit, levert inderdaad op dat een zen-zoeker aardig wat kan leren van de gemiddelde Drent die stevig met z'n klompen in het zand staat.

Wat ben ik bij mezelf tegengekomen, de afgelopen drie dagen?

De neiging om alles in regels of rituelen te willen vatten. De neiging om mezelf voortdurend symbolische of zingevende opdrachten te geven. Dat ga ik loslaten; wat ik onderweg tegenkom, heeft van zichzelf al betekenis genoeg, daar hoeft niets kunstmatigs bij.
Verwondering. Schuldgevoel ook, dat ik de tijd neem en krijg om dit te doen. De gedachte dat in etappes minder 'echt' is dan de tocht in n keer lopen. Moeite om me op m'n oefeningen te concentreren.
Kortom, stof genoeg om te onderzoeken. Gelukkig is het geen therapeutische tocht en kom ik vooral verwondering, rust, genieten en dankbaarheid in mezelf tegen.


 
Feiten en cijfertjes
001: Rolde - Amen
  • Afstand: 10.6 km
  • Gemiddelde snelheid: 4.2 km/u
  • Hoogte: min 11m, gem 15m, max 24m. Max helling 6.7%, -8.9%
  • Zonnig, ongeveer 9 graden.
  • De Jacobuskerk in Rolde is meestal gesloten, maar bij warenhuis Brands (wit huisje bij de kerk) kan je een stempel halen.
002: Amen - Westerbork
  • Afstand: 15.8 km
  • Gemiddelde snelheid: 4.8 km/u
  • Hoogte: min 10m, gem 17m, max 28m. Max helling 5.4%, -8.4%
  • Bewolkt, af en toe een regenbui, n keer hagel, ongeveer 8 graden.
003: Westerbork - Terhorst
  • Afstand: 11.8km
  • Gemiddelde snelheid: 3.9 km/u
  • Hoogte: min 10m, gem 15m, max 22m. Max helling 4.5%, -4.1%
  • Bewolkt, ongeveer 8 graden.
terug